Zabiegi

Zabiegi

Wodniak jądra
Wodniak jest rodzajem torbieli w mosznie, tworzącej się wokół jądra. Ma on postać owalnego tworu otoczonego osłonkami jądra, które jednocześnie stanowią ścianę wodniaka. Schorzenie to może mieć charakter wrodzony lub nabyty i może występować u mężczyzn w każdym wieku.
Najczęstsze przyczyny tworzenia się wodniaka jądra to:
  • przebyty uraz moszny,
  • stan zapalny jądra i najądrza
  • oraz niektóre operacje, takie jak plastyka przepukliny pachwinowej oraz zamknięcie żylaków powrózka nasiennego.
Objawy związane z wodniakiem jądra występują jedynie u części pacjentów i w znacznym stopniu związane są z jego wielkością. Do najczęstszych dolegliwości zalicza się:
  • jednostronne (rzadziej obustronne) powiększenie worka mosznowego
  • dyskomfort, ucisk oraz ból w okolicy moszny
  • ograniczenie możliwości poruszania się i aktywności fizycznej
W bardzo rzadkich przypadkach, szczególnie u chorych z dużymi zmianami w mosznie o wieloletnim przebiegu może dochodzić do zaniku jądra prowadzącego do jego zmniejszenia się i do upośledzenia wytwarzania plemników. W dużej części przypadków obecność wodniaka nie wiąże się z żadnymi objawami klinicznymi, poza pewnym defektem estetycznym.

Przebieg zabiegu Hydrocelektomi Operacyjne usunięcie wodniaka jądra jest zabiegiem urologicznym wykonywanym przeważnie w znieczuleniu miejscowym – nasiękowym, jak również ogólnym.
Operator nakłuwa kilkakrotnie okolice kanału pachwinowego oraz moszny w celu podania znieczulenia. W trakcie zabiegu może Pan odczuwać dotyk, ale nie będzie się to wiązało z bólem w operowanej okolicy. W trakcie zabiegu nacina się skórę moszny, po czym wypreparowuje się i uwalnia wodniaka. Wodniak zostaje w całości wyjęty na zewnątrz moszny. Następnie nacina się osłonki i opróżnia się zawartość wodniaka – płyn słomkowego koloru. Jądro wyprowadzane jest na zewnątrz osłonek, których nadmiar wycina się i zszywa na zewnątrz jądra. Pod koniec operacji w dolnym biegunie moszny umieszcza się dren oraz zeszywa się ranę. Szew umieszczony na skórze moszny jest zazwyczaj wchłanialny. W określonych sytuacjach ranę zeszywa się szwem wymagającym w późniejszym czasie usunięcia.
Czas operacji zależy od wielkości wodniaka, wynosi zwykle 20–40 minut. Pacjent po operacji ma zwykle założony specjalny opatrunek unoszący i uciskający mosznę, tzw. suspensorium. Następnego dnia po zabiegu usuwany jest dren.
Wskazania do zabiegu Hydrocelektomię wykonuje się u pacjenta, który odczuwa dyskomfort lub ból związany z obecnością zmiany w mosznie. Choroba nie niesie ze sobą istotnego ryzyka dla zdrowia, więc jeśli pacjent nie odczuwa żadnych objawów, operacja nie jest konieczna i zmianę można obserwować. Wodniak może się z czasem powiększać, jednak zwykle nie wpływa to na płodność, funkcje seksualne i ogólny stan zdrowia. Bez względu na rozmiar, w przypadku występowania dolegliwości zmianę można wyciąć.
Ryzyko wystąpienia powikłań Z zabiegiem hydrocelektomii związane jest ryzyko wystąpienia pewnych następstw i powikłań. Należą do nich:
  • Infekcja (zapalenie jądra/najądrza, zakażenie układu moczowego, zropienie rany)
    Każdy zabieg operacyjny wiążący się z przecięciem ciągłości tkanek obarczony jest ryzykiem infekcji. Miejscowo dochodzi do zaczerwienienia, ocieplenia obszaru oraz może dochodzić do wypływu treści ropnej. Celem minimalizacji ryzyka infekcji, zabieg wykonywany jest w sterylnych warunkach, po oczyszczeniu operowanej okolicy środkiem dezynfekującym. W okresie okołooperacyjnym niektórym pacjentom podaje się profilaktycznie antybiotyk. Po zabiegu zaleca się dbałość o higienę rany po to, by uniknąć infekcji.
    Wystąpienie infekcji wiąże się z koniecznością przedłużonej antybiotykoterapii. W rzadkich przypadkach może być konieczna antybiotykoterapia dożylna i/lub chirurgiczne opracowanie rany, z usunięciem jądra włącznie.
  • Uszkodzenie jądra
    Ponieważ wodniak rozwija się w obrębie rozrośniętych osłonek jądra, w trakcie zabiegu może dojść do uszkodzenia jądra, wymagającego w ostateczności jego usunięcia. Ryzyko jest większe, jeśli w obrębie moszny obecne są zmiany zapalne i pozapalne.
  • Krwiak moszny
    Krwiak występuje w przypadkach, kiedy wynaczyniona krew rozpycha i uciska tkanki, nie powodując ich uszkodzenia. Krwiak jest zjawiskiem pospolicie znanym i w ogromnej większości przypadków niegroźnym, gdyż z powodu swojej znikomej wielkości łatwo ulega resorpcji. Zmienia on swoją barwę od czerwonej przez siną do brunatnożółtej, aż znika bez śladu. Zmiana barwy jest związana z rozkładem hemoglobiny zawartej w wynaczynionych krwinkach czerwonych.
    Chociaż krwiak występuje dość rzadko, jego powstania zwiększa się w przypadkach operowania dużych, szczególnie zmienionych zapalnie wodniaków. W większości przypadków wystarczające jest postępowanie zachowawcze. Polega ono na dłuższym utrzymaniu drenu oraz zastosowaniu elewacji moszny oraz leczenia przeciwzapalnego i przeciwbólowego, prowadzącego zwykle do samoistnego wchłonięcia się krwiaka. W rzadkich przypadkach, gdy krwiak jest duży, konieczna może okazać się ponowna operacja, polegająca na otwarciu moszny i usunięciu krwiaka oraz zatamowaniu krwawienia, a w wyjątkowych sytuacjach usunięcia jądra. Krwawienie zagrażające zdrowiu chorego występuje po hydrocelektomii niezwykle rzadko. Takie powikłanie wymaga doraźnej interwencji chirurgicznej
  • Ból lub dyskomfort w okolicy operowanej
    U niektórych pacjentów zdarza się przejściowo występujący ból lub dyskomfort związany z podrażnieniem tkanek w trakcie zabiegu operacyjnego.